Een groep uitgevers heeft een class action aangespannen tegen Google. Zij beweren dat boeken die via Google Books, Play Books en Google Scholar zijn aangeleverd, zonder toestemming zijn gebruikt om het AI-model Gemini te trainen. Een rechter heeft hier nog geen uitspraak over gedaan.
Wat de aanklagers stellen
Volgens de aanklacht heeft Google materiaal dat uitgevers en auteurs oorspronkelijk aanleverden voor andere doeleinden, ingezet voor een heel ander doel: het trainen van generatieve AI. Dat raakt de kern van veel copyrightzaken rond AI van de afgelopen jaren.
De platforms in kwestie dienden immers een specifiek doel. Google Books maakt boeken doorzoekbaar, Play Books verkoopt e-boeken en Google Scholar ontsluit wetenschappelijke publicaties. Geen van die diensten had als expliciet doel om trainingsdata voor een taalmodel te verzamelen, aldus de eisers.
Waarom juist deze bronnen gevoelig liggen
Google Books bevat al jaren een enorme hoeveelheid gescande boeken, waarvan een deel via samenwerkingen met bibliotheken en uitgevers tot stand kwam. Diezelfde omvang maakt het een aantrekkelijke bron voor taalmodellen, maar ook een juridisch mijnenveld.
- Google Books: miljoenen gescande boeken, deels met toestemming van uitgevers voor het doorzoekbaar maken van tekst.
- Play Books: platform voor de verkoop en distributie van e-boeken aan consumenten.
- Google Scholar: index van wetenschappelijke artikelen en publicaties, vaak aangeleverd door uitgevers voor zichtbaarheid in onderzoek.
De aanklagers stellen dat toestemming voor het ene gebruik niet automatisch toestemming betekent voor training van een AI-systeem als Gemini.
Onderdeel van een bredere juridische golf
Deze zaak staat niet op zichzelf. Auteurs en uitgevers hebben de afgelopen jaren vergelijkbare claims ingediend tegen andere grote AI-ontwikkelaars, vaak met dezelfde kern: content die voor het ene doel werd gedeeld, zou zonder overleg zijn hergebruikt voor modeltraining.
Wat deze zaak onderscheidt, is de combinatie van drie eigen Google-platforms in één aanklacht. Dat maakt de zaak breder dan een geïsoleerd geschil over één dataset.
Wat er nu op het spel staat
Zolang er geen uitspraak ligt, blijft dit een aantijging en geen vaststaand feit. Toch kan de uitkomst richting geven aan hoe techbedrijven in de toekomst omgaan met bestaande contentbibliotheken bij het trainen van AI-modellen.
Voor uitgevers, auteurs en wetenschappelijke instellingen is de uitkomst relevant omdat het precedent kan scheppen voor vergoeding, toestemming en transparantie rond trainingsdata.
Bron: Search Engine Journal